Gerrit
Gerrit Post schrijft en fluit alle goede ideeën van zich af. Hij studeerde journalistiek in Ede en is nu freelance journalist, webdesigner en docent. Hij peinst, denkt en praat veel over God. Als middel in zijn zoektocht naar Jezus gebruikt hij de journalistiek. In interviews, reportages en in de boeken die hij leest, speurt hij naar het antwoord van de hedendaagse Jezus.

Gerrit

Ter overname aangeboden

Bijna anderhalf jaar geleden startten we met Relaxed Radicaal. Ons verlangen: op zoek naar God en daar over bloggen. Vanaf vandaag komt daar een eind aan. We stoppen ermee, en als er iemand is die het over wil nemen, dan is hij van harte welkom om contact op te nemen.

We hebben mooie dingen gedaan. Mosterdzaadjestour, politici bevragen of ze iets hadden met de christelijke God, liften door Europa, en de talloze losse blogjes over bijvoorbeeld KEEK, Anselm Grun en Dostojevski.

Het zoeken gaat door, het schrijven stopt. Het is tijd voor andere dingen. Dus bedanken we jullie lezers en onze redactie hartelijk voor het lezen, schrijven en reageren.

We wensen jullie de vrede van Christus.

Rick & Gerrit

Gerrit
Gerrit Relaxte tekst 5 reacties
 

Stil zijn en je mond houden

Clarieke Riet wil deze veertig dagen stilstaan bij het lijden. En dan niet oppervlakkig meteen door naar de opstanding. “Ik wil stilstaan bij de beslissingen die Jezus maakte, het lijden laten doordringen.”

Daarvoor organiseert ze stiltevieringen in haar gemeente en vast ze. Bij het vasten eet ze juist meer dan anders. “Normaal ontbijt ik nooit, snaai wat tussendoor en eet mijn eerste fatsoenlijke maaltijd eigenlijk pas om zes uur ‘s avonds. Deze veertig dagen wil ik goed voor mezelf zorgen, afstand nemen van slechte gewoontes en sober eten.” Dus ‘s ochtends en ‘s middags twee boterhammen, een crackertje bij de koffie en de tussendoortjes en de alcohol laten staan.

Ze wil daarbij God zoeken in stilte. “Ik ben evangelisch, en dat is daar totaal niet bekend. Het woord staat juist centraal en het is veel halleluja en happy clappy. Daar voel ik me volkomen bij thuis, maar ik was ook op zoek naar iets anders: stil zijn en je mond houden. De Here God de ruimte geven, stilvallen en onder de indruk raken van Hem.”

Lees meer

Gerrit
Gerrit Vasten 1 reactie
 

Brood delen met hongerigen

Is dit niet het vasten dat ik verkies:
misdadige ketenen losmaken,
de banden van het juk ontbinden,
de verdrukten bevrijden,
en ieder juk breken?

Is het niet: je brood delen met de hongerige,
onderdak bieden aan armen zonder huis,
iemand kleden die naakt rondloopt,
je bekommeren om je medemensen?

Lees meer

Gerrit
Gerrit Vasten 1 reactie
 

Niveau van de chipszak

We wilden veertig dagen schrijven over vasten. Elke dag een blogje. Daar stappen we van af.

Ons doel was om het vasten van allerlei kanten in kaart te brengen. Met een stelling, deskundigen, een mooie filmtip op de zondag en voor het grootste deel: interviewtjes met mensen die zelf vasten. Hoe ervaar je dat?

En daar zit hem de kneep, volgens ons. Want vasten is een middel om bij God te komen. Dat voel je elke dag, maar gaat ondertussen langzaam. Hoe verwoord je een proces, een hunkering, een langzaam ontluikende liefde voor God doordat je er elke dag bij bepaald wordt dat God je eten geeft?

Lees meer

Gerrit
Gerrit Vasten 1 reactie
 

Waken en lijden met Jezus

Priester Antoine Bodar vast niet omdat zijn lichamelijke conditie hem dat niet toelaat. Toch zou je hem een vastende leefstijl kunnen toedichten. “Ik probeer het hele jaar door op een zeker minimum te leven wat voedsel aangaat.” Hij probeert altijd dicht bij God te leven, maar de lijdenstijd vindt hij bij uitstek geschikt om zijn innerlijk leven opnieuw op te schudden en vooral: stil te staan bij het lijden zelf.

Vroeger vastte hij wel. Dat werkt, zegt hij, want wie zichzelf wat ontzegt, houdt zijn kop doorgaans helderder. In de Westerse wereld ziet hij dat niet meer gebeuren. “Alleen als je aan de slanke lijn doet, ontzeggen mensen zich nog wat.”

Volgens hem is de vastentijd een periode waarin je je geweten onderzoekt. Het is volgens hem niet alleen de vreugde van Pasen, maar je moet jezelf ook bij de lurven durven nemen.

Lees meer

Gerrit
Gerrit Vasten 2 reacties
 

Dit is mijn kerk niet meer

Ruim vijf jaar geleden besluit de Opstandingskerk in Utrecht Jezus centraal te stellen. Voortaan halen ze alles wat ze doen, eerst door Jezus heen. Ze doen alleen iets met wat dan nog overblijft.

Voor Jan Peter Kruiger, dominee in de Opstandingskerk, begint het proces om Jezus centraal te stellen eerder. Hij verliet zijn boerderij om dominee te worden maar krijgt een burn-out in zijn eerste gemeente. “De Here greep mij bij de kladden. Net of hij zei: ‘Zet mij centraal. Heb het niet over welk lied je zingt. Doe normaal: denk om de inhoud, vanuit Jezus.’”

Dat was een verfrissing en bevrijding. “Ik kon het feest beter uitdelen. Scherper, persoonlijker en bewuster.”

Lees meer

Gerrit
Gerrit Interview 2 reacties
 

Evangelie: niet voor doetjes

De Nederlandse Maria Anima Christi van Eijk (41) is al 12,5 jaar de hoogste baas van de Blauwe Zusters, een wereldwijde zusterorde. Sinds 2006 schrijft ze columns voor het Katholiek Nieuwsblad die nu gebundeld zijn. “Ik wil laten zien dat het mogelijk is om het evangelie na te leven.”

In eenvoudig blauw-grijs habijt zit ze met een grote koptelefoon met microfoon voor de webcam te Skypen. Anima is thuis, in Rome. Maar de helft van het jaar reist ze om haar zusters in 34 landen te bij te staan. Van Rusland tot Peru, van Tanzania tot IJsland, en ook in Nederland. Het doel: aanwezig zijn waar nood is in Gods wereld en kerk, zowel materieel als geestelijk. Daarvoor beloven de zusters niet te trouwen, afstand te doen van hun bezittingen, gehoorzaam te zijn en zich toe te wijden aan Maria.

Welke column is u het meest bijgebleven?
“Die van Maria Beatrice in Oekraïne. Haar moeder was bezig zich moed in te drinken voor haar abortus. Een paar blauwe zusters waren op reis en raakten met haar in gesprek. Ze boden aan om het nog ongeboren kind in hun kinderhuis op te nemen. Toen kwam het moederinstinct van de vrouw boven. Ze zei: ‘ik zet geen kinderen op de wereld om ze weg te geven.”

Lees meer

Gerrit
Gerrit Interview 1 reactie
 

Worstelen in l’Abri

Zo’n twintig mensen kijken onderuit gezakt naar Neo die in de film The Matrix kiest voor de rode pil en zo ontdekt dat zijn leven tot nu toe een grote leugen is geweest. Het is de tweede film die de kijkers die dag zien. ‘s Ochtends draaide Avatar en ‘s avonds zal Tron volgen. De films zijn onderdeel van het l’Abri filmweekend met als thema verlangen naar een betere wereld.

Het weekend is een van de vele die de organisatie organiseert in haar grote witte landhuis in het kleine plaatsje Eck en Wiel in de Betuwe. Het huis staat midden tussen de fruitbomen en wordt bewoond door Henk en Riana Reitsema. Het andere grote huis dat er pal naast staat, is de woning van Robb en Christa Ludwick. Beide families leven en werken met hun kinderen in l’Abri. Missie: een open huis zijn voor iedereen en hen uitdagen antwoorden te zoeken op hun persoonlijke levens- en geloofsvragen.

Lees meer

Gerrit
Gerrit Reportage Reageer