Hij is een uitgesproken monnik – in woord, maar ook in geschrift. Pater Elias woont in de Utrechtse priorij van de Broeders van Sint-Jan. In zijn column in Katholiek Nieuwsblad gooit hij graag stenen in zelfgenoegzaam rustige vijvers. Op de rimpelingen die dat veroorzaakt, drijven soms lezersreacties richting redactie: zowel van voor- als tegenstanders. Met de Goede Week in aantocht, de laatste vastendagen tot Pasen, vroeg Relaxed Radicaal hem of dat eigenlijk kan: relaxed, maar tegelijkertijd ook radicaal vasten.
Relaxed en radicaal, merkt pater Elias op, is “iets doen, dat écht zin heeft, iets horen of zien, dat echt waar is”. Maar toch: “Niet alles hoeft relaxed te zijn. Geestelijke groei is niet mogelijk zonder geestelijke strijd. Radicaal vasten is eerst begrijpen wáárom je vast – en ernaar handelen.”
Maar waarom zouden we eigenlijk vasten? “Het is een manier om je eigen gebondenheid te beseffen en uit te leren kijken naar wat echt vrij maakt.” Daarbij kan het om voedsel gaan, maar in onze tijd misschien nog wel meer om de geestelijke junkfood waarmee we ons verzadigen. “Belangrijk is allereerst je inbeelding niet te voeden met allerlei beelden en indrukken, waardoor je als een kwijlende hond achter je gevoelens gaat aanlopen.”
Lees meer