Ik ben nu al weer vier dagen thuis, maar er gaat geen moment van de dag voorbij of ik denk aan de ‘mannen’ in Hummelo. Een onuitwisbare indruk hebben ze op mij achtergelaten. Dat overkwam me vorig jaar ook al. En om nu te duiden wat dat dan is? Ik denk dat ik in de afgelopen week concreet de liefde van Christus door deze ‘jongens’ heb gevoeld. Daar had ik met Niek nog een mooi gesprek over. Ik vertel hem dat ik jaloers op hem ben. Hij kijkt me aan met een blik van: Je hebt zeker een steekje los. Als ik hem dan vertel dat ik in de afgelopen dagen overvloedig het werk en de boodschap van Jezus Christus in de praktijk heb gezien, kan hij dat alleen maar beamen. Ik vertel hem: “In de afgelopen weken (toen ik zelf op vakantie was) heb ik wel in de bijbel gelezen, hoor, maar nog nooit zoveel en zo praktisch het Bijbelwoord gedeeld met anderen. En dat is nou het mooie van Het Passion in Hummelo: Een christelijke time-outvoorziening voor (ex)dak- en thuislozen waar dagelijks aan praktische geloofsbeoefening gedaan wordt.” En dan snapt hij mijn jaloersheid. “Ik bof maar dat ik hier zit. Elke dag praten met mensen over het geloof en ook nog een mooie toekomst tegemoet gaan. Ik zie het leven wel (weer) zitten.” En dat hoor je dan niet alleen uit de mond van Niek, maar ook uit die van Desmond, Kenneth, Onyl, André, Rudi, Ali en (bijna) alle anderen die hier tot rust zijn gekomen. Wordt vervolgd in 2011!
U bent in de categorie
Tussen de ex-daklozen
Opwekking
Op een piano zijn doorgaans mooie klanken te halen. Vooral als de spontaniteit van het bespelen de overhand krijgt. De etude-oefeningen van vroeger zijn saai, maar toen wel noodzakelijk. Daar is bij de ‘mannen’ van Het Passion niets van terug te horen. Vooral wanneer Niek, een grote, stoere ‘bouwvakker’, het pianokrukje beklimt. Hij had mij al een keer eerder verrast. Diepzinnige vragen over het geloof en de worsteling om dagelijks rein voor Gods aangezicht te komen, doen me vermoeden dat er achter deze ruwe bolster wel een bijzondere blanke pit moet schuilen. Subtiel weet hij het ene na het andere Opwekkingslied te spelen. Ontroerend mooi en zuiver. En dan, op het horen van de pianoklanken, komt ook André er bij staan. Hij pakt zijn gitaar en speelt met een even groot gemak mee. Een miniconcert op ‘de deel’. We kunnen het niet laten om, als vrijwilligers, uitbundig mee te zingen. Je wordt er gewoon toe uitgenodigd. Kippenvel!
Happy
“Weet je wat mij zo happy maakt?”, vraagt Kenneth. Ja, wij weten het wel, maar het zal echt wel iets anders zijn dan dat zij vinden. “Dat de mensen je groeten. Je zien staan.” André beaamt dat voluit. “Op straat ben je een anonieme. De ‘normale’ mensen groeten je niet, zien je niet eens, het lijkt wel of je lucht voor ze bent. Ja, er zijn er wel die je groeten, maar kijken daarbij niet ‘echt’.” André weet er zo ook nog wel één: “Dat de zon zo lekker warm schijnt. ‘t Kan me niet warm genoeg worden. Vooral als je je eigen tijd er voor kunt nemen.” Op de vraag van mij of hij dat wil verduidelijken, heeft hij direct een antwoord klaar: “Binnen vier hoge muren krijg je weinig tijd voor de zon en genieten van zon hoort bij vrijheid.” Dat beamen ze allemaal.
Waarom word je vrijwilliger?
Wanneer je leeft plan je alles in van uur tot uur. Als afwisseling van het werk heb je vakantie of vrije dagen. De tijd is altijd snel weer ingevuld voor jezelf. Zo denk je het productiefst te zijn. Per slot van rekening heb je een baan, de verantwoordelijkheid voor je gezin en in de maatschappij neem je je plek in in de kerk of bij een vereniging. Dan is je tijd van leven vol. Als je vraagt aan de jongens van Het Passion wat zij bijzonder vinden is het wel de tijd die vrijwilligers voor hen vrijmaken. Een hele midweek (van maandag tot zaterdagmorgen) er voor hen zijn.
Ecologische voetafdruk en drinkende christenen
“Mag ik bij jullie komen zitten?”, vraagt Onyl. “Gesprekken over geloven en de kerk vind ik altijd zo interessant. Waar hebben jullie het over?” Janne en ik zijn geanimeerd met elkaar in gesprek over onze ecologische voetafdruk en ‘Het goede leven’ van Reinier Sonneveld. Dat gaat hem allemaal boven de pet, maar als het centrale thema: ‘Heb je genoeg gekregen om ook uit te delen’ aan de orde komt, praat hij mee en heeft hij daar een verrassende mening over. Hij is het met ons eens dat we altijd wel wat af kunnen staan. Toch heeft hij het er moeilijk mee als hij dat op zichzelf moet betrekken. “Hoe moet ik dat dan doen?”, oppert hij. “Ik zit nu nog in een situatie dat ik wel moet ontvangen, ik heb nog niets om weg te geven.” En als wij het hebben over sparen en een deel weggeven, vraagt hij alleen maar. “Waar heb je dat spaargeld voor nodig?” Lees meer
Water
Aan tafel raak ik in gesprek met Kenneth. Uit Groningen komt hij. Daar vertelt hij liever niet zoveel over. Wel dat hij, op zijn vraag aan mij of ik ook kinderen heb, trots vertelt dat hij twee kinderen heeft, een jongen en een meisje. Ik val bijna in de andere verbazing als hij zegt dat zijn jongste zoon al twintig is en zijn dochter 25 jaar. Zij is getrouwd en heeft al een dochter. Hij glundert als je tegen hem zegt dat hij opa is en zijn kleindochter toch geregeld ziet. “Ja, zo mag ze me wel zien.”
Time-out in Hummelo
Keuzes maken in je leven doe je elke dag. ‘s Morgens vroeg begint het met je manier van kleden. De variatiekeuze in eten en dagbestedingen maken elke dag weer een feest om te leven. Altijd is het geweldig. Zo’n manier van leven gun je alle mensen op deze wereld. De berichten die nu de wereld overgaan uit Pakistan en China geven een heel ander beeld van de wenswerkelijkheid. Daar zijn grote zorgen en proberen mensen, vooral in rampgebieden, te overleven. De vraag dringt zich dan als vanzelf op: Kunnen wij er iets aan doen, kunnen wij ze helpen?
Een gastschrijver tussen de ex-daklozen
En de eerste gastschrijver is een feit. In deze derde en laatste zomerserie is Gert Timmermans (vader van blogger Rick) aan het woord. Want hij gaat iets bijzonders doen. Vlak voordat het schooljaar weer begint (Gert is docent geschiedenis) brengt hij een weekje door in Het Passion in Hummelo.
In zeven blogjes de doodsstrijd van Jezus
Niet alleen Relaxed Radicaal staat stil bij de kruiswoorden van Jezus. Jos Douma deed het vorig jaar ook. Met korte overdenkingen schetst hij in zeven blogjes de doodsstrijd van Jezus.
Beat me, kill me, take me
Het verhaal waarin blijkt hoeveel Jezus tegen zijn lijden opziet: het waken op de olijfberg. Laat deze beker voorbijgaan, bad de mens Jezus, en zingt nu de Jezus in Jesus Christ Superstar: “beat me, kill me, take me, before I change my mind.”
Het laatste avondmaal in Jezusfilm
Talloze Jezusfilms verfilmen de Goede Week op verschillende manieren. Vandaag de bekende Jezusfilm gebaseerd op evangelie van Lucas.
Jezus vs. Religie
Pastor Mark Discroll van de Marshill Church legt het verschil uit tussen Religie en Jezus. Het probleem met religie? Het werkt niet. Je wordt arrogant, trots of eindigt in wanhoop. De voordelen van Jezus? Nederigheid, vertrouwen en vreugde.
De bijbel volgens Google Earth
Hoe zouden de Bijbelse verhalen uitzien op Google Earth? Dat vroeg het kunstenaarscollectief The Glue Society zich ook af. En omdat de echte beelden ontbreken, besloten ze zelf maar te maken. Vier ‘satellietbeelden’ van de ark van Noach, de kruisiging, de doortocht door de rode zee, en de zondeval.
Mozes in het digitale tijdperk
Vorig jaar konden we ons al iets voorstellen bij hoe het zou gaan als Jezus nu geboren zou worden. Inmiddels wordt meer duidelijk over hoe het digitale tijdperk de communicatie tussen Farao, God en Mozes beïnvloedt.
Dream of dreams. Martin Luther King
Ook de dag gemist waarop Martin Luther King jr. wordt herdacht? Namelijk elk jaar op 04 april, de dag waarop hij werd doodgeschoten. Man met visie, man met groot retorisch talent. Opdat wij niet vergeten, willen wij graag de legendarisch speech van King laten zien (even doorspoelen tot minuut 5.30). Je kunt ook de hele tekst meelezen.
Holygans: lekker rellen op zondag
Ze hebben sterke wapens: honbalknuppel van de liefde, het schild der geluk en de sandalen van gerechtigheid. De Holygans uit Ede laten zich niet snel uit het veld slaan. Ze genieten het meest van de uitwedstrijden, in Barneveld. Met de auto komen aanscheuren bij de gereformeerde kerk, raampje open en hoppa, Hillsong erin. Pas op voor de holygans.
